af­we­ten auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈafˌvɛːtn̩/
Verb
Silbentrennung: af·we·ten
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Von Physik do ik nich veel afweten.
[2]
Randwortschatz
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
afweten
Partizip Perfekt:
afweten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik weet af
du weetst af
he/se/dat weet af
wi weet af
ji weet af
se weet af
Imperfekt:
ik wüss af
du wüsst af
he/se/dat wüss af
wi wüssen af
ji wüssen af
se wüssen af
Perfekt:
ik heff afweten
du hest afweten
he/se/dat hett afweten
wi hebbt afweten
ji hebbt afweten
se hebbt afweten
Konjunktiv:
ik wüss af
du wüsst af
he/se/dat wüss af
wi wüssen af
ji wüssen af
se wüssen af
Imperativ:
weet af!
weet af!
Infinitiv:
afweten
Partizip Perfekt:
afwusst
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik weet af
du weetst af
he/se/dat weet af
wi weet af
ji weet af
se weet af
Imperfekt:
ik wüss af
du wüsst af
he/se/dat wüss af
wi wüssen af
ji wüssen af
se wüssen af
Perfekt:
ik heff afwusst
du hest afwusst
he/se/dat hett afwusst
wi hebbt afwusst
ji hebbt afwusst
se hebbt afwusst
Konjunktiv:
ik wüss af
du wüsst af
he/se/dat wüss af
wi wüssen af
ji wüssen af
se wüssen af
Imperativ:
weet af!
weet af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af + weten