pruu­schen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈpɾuːʃn̩/
Verb
Sülven: pruu·schen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Lucht ruckoordig dör Nees un Mund utstöten
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
prusten

Verbformen:

Infinitiv:
pruu­schen
PPP:
pruuscht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik pruusch
du pruuschst
he/se/dat pruuscht
wi pruuscht
ji pruuscht
se pruuscht
Vergangen Tiet:
ik pruusch
du pruuschst
he/se/dat pruusch
wi pruu­schen
ji pruu­schen
se pruu­schen
Perfekt:
ik heff pruuscht
du hest pruuscht
he/se/dat hett pruuscht
wi hebbt pruuscht
ji hebbt pruuscht
se hebbt pruuscht
Kunjunktiv:
ik pruusch
du pruuschst
he/se/dat pruusch
wi pruu­schen
ji pruu­schen
se pruu­schen
Imperativ:
pruusch!
pruuscht!