pruus­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈpɾuːstn̩/
Verb
Sülven: pruus·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Lucht ruckoordig dör Nees un Mund utstöten
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
prusten

Verbformen:

Infinitiv:
pruus­ten
PPP:
pruust
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik pruust
du pruustst
he/se/dat pruust
wi pruust
ji pruust
se pruust
Vergangen Tiet:
ik pruust
du pruustst
he/se/dat pruust
wi pruus­ten
ji pruus­ten
se pruus­ten
Perfekt:
ik heff pruust
du hest pruust
he/se/dat hett pruust
wi hebbt pruust
ji hebbt pruust
se hebbt pruust
Kunjunktiv:
ik pruust
du pruustst
he/se/dat pruust
wi pruus­ten
ji pruus­ten
se pruus­ten
Imperativ:
pruust!
pruust!