kurkhal­sen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkʊ͡ɐkˌhalsn̩/
Verb
Sülven: kurk·hal·sen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wörgen; versöken, wat ut’n Hals ruttokriegen
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kurkhal­sen
PPP:
kurk­halst
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kurk­hals
du kurk­halsst
he/se/dat kurk­halst
wi kurk­halst
ji kurk­halst
se kurk­halst
Vergangen Tiet:
ik kurk­hals
du kurk­halsst
he/se/dat kurk­hals
wi kurk­hal­sen
ji kurk­hal­sen
se kurk­hal­sen
Perfekt:
ik heff kurk­halst
du hest kurk­halst
he/se/dat hett kurk­halst
wi hebbt kurk­halst
ji hebbt kurk­halst
se hebbt kurk­halst
Kunjunktiv:
ik kurk­hals
du kurk­halsst
he/se/dat kurk­hals
wi kurk­hal­sen
ji kurk­hal­sen
se kurk­hal­sen
Imperativ:
kurk­hals!
kurk­halst!