sün­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈzʏn̩/
Verb
Sülven: sün·nen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sik von de Sünn anstrahlen laten
engelsch:
düütsch:
=
sonnen
Bispelen:
[1] De Eerdloper sünnet sik op de Muur.

Verbformen:

Infinitiv:
sün­nen
PPP:
sün­net
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sün­ne
du sün­nest
he/se/dat sün­net
wi sün­net
ji sün­net
se sün­net
Vergangen Tiet:
ik sün­ne
du sün­nest
he/se/dat sün­ne
wi sün­neen
ji sün­neen
se sün­neen
Perfekt:
ik heff sün­net
du hest sün­net
he/se/dat hett sün­net
wi hebbt sün­net
ji hebbt sün­net
se hebbt sün­net
Kunjunktiv:
ik sün­ne
du sün­nest
he/se/dat sün­ne
wi sün­neen
ji sün­neen
se sün­neen
Imperativ:
sün­ne!
sün­net!