Klapp­brüg­g op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈklapˌbɾʏɡ/
Substantiv
Sülven: Klapp·brügg
Plural: Klappbrüggen f de Klapp­brüg­g
[1]
Opbowoortschatt
Bispelen:
De Klappbrügg weer hoogklappt un wi müssen en ganzen Stoot töven, ehrdat wi wiederföhren kunnen.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: klappen + Brügg