to­höögd op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɔu̯ˌhœɪ̯ç/
Adverb
Sülven: to·höögd
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] As he sik mit den Hamer op’n Finger haut harr, sprüng he tohöögd un jaul.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + Höögd