afge­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌɡɛːm̩/
Verb
Sülven: af·ge·ven
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
annere ok wat tokamen laten
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
weggeven
düütsch:
Bispelen:
[1] De Olen hebbt nu den Hoff afgeven un sik op 't Olendeel trüggtrocken.
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Ümgang mit Minschen hebben
düütsch:
Bispelen:
[1] Wat giffst du di mit de af?
[4]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Folgen hebben
düütsch:
wie in was gibt das wieder für Schwierigkeiten
Bispelen:
[1] Wat gifft dat wedder för en Theater af!

Verbformen:

Infinitiv:
afge­ven
PPP:
afge­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik geef af
du gif­fst af
he/se/dat gif­ft af
wi geeft af
ji geeft af
se geeft af
Vergangen Tiet:
ik gaff af
du gaf­fst af
he/se/dat gaff af
wi gaf­fen af
ji gaf­fen af
se gaf­fen af
Perfekt:
ik heff afge­ven
du hest afge­ven
he/se/dat hett afge­ven
wi hebbt afge­ven
ji hebbt afge­ven
se hebbt afge­ven
Kunjunktiv:
ik gaff af
du gaf­fst af
he/se/dat gaff af
wi gaf­fen af
ji gaf­fen af
se gaf­fen af
Imperativ:
giff af!
gif­ft af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + geven