verha­len op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈhɔːln̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: ver·ha·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Lieden oder Mödigkeit langsaam wedder afleggen
düütsch:
Bispelen:
[1] Ik heff so veel Stress hatt disse Week, an 't Wekenenn mutt ik mi ees verhalen.

Verbformen:

Infinitiv:
verha­len
PPP:
verhaalt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik verhaal
du verhaalst
he/se/dat verhaalt
wi verhaalt
ji verhaalt
se verhaalt
Vergangen Tiet:
ik verheel
du verheelst
he/se/dat verheel
wi verhe­len
ji verhe­len
se verhe­len
Perfekt:
ik heff verhaalt
du hest verhaalt
he/se/dat hett verhaalt
wi hebbt verhaalt
ji hebbt verhaalt
se hebbt verhaalt
Kunjunktiv:
ik verheel
du verheelst
he/se/dat verheel
wi verhe­len
ji verhe­len
se verhe­len
Imperativ:
verhaal!
verhaalt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + halen