wohr­neh­men op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈvɔː͡ɐˌnɛːm̩/
Verb
Sülven: wohr·neh·men
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
en Gelegenheit bruken
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Freit mi, dat ji hier sünd. Ik will de Gelegenheit wohrnehmen un jo wat vertellen.
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Ik harr em meist nich wohrnahmen, so liesen weer he.

Verbformen:

Infinitiv:
wohrnehmen
PPP:
wohrnahmen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik nehm wohr
du nimmst wohr
he/se/dat nimmt wohr
wi nehmt wohr
ji nehmt wohr
se nehmt wohr
Vergangen Tiet:
ik nöhm wohr
du nöhmst wohr
he/se/dat nöhm wohr
wi nöhmen wohr
ji nöhmen wohr
se nöhmen wohr
Perfekt:
ik heff wohrnahmen
du hest wohrnahmen
he/se/dat hett wohrnahmen
wi hebbt wohrnahmen
ji hebbt wohrnahmen
se hebbt wohrnahmen
Kunjunktiv:
ik nöhm wohr
du nöhmst wohr
he/se/dat nöhm wohr
wi nöhmen wohr
ji nöhmen wohr
se nöhmen wohr
Imperativ:
nehm wohr!
nehmt wohr!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wohr + nehmen