ver­dreiht op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈdɾaɪ̯t/ 🔊︎
Adjektiv
Sülven: ver·dreiht
verdreihder verdreihdst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
verrückt, nervig, ut de Rull fallend
düütsch:
Bispelen:
[1] He is ganz verdreiht in’n Kopp.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
verdammt, verwunschen
düütsch:
Bispelen:
[1] Disse verdreihdenen Jungs hebbt all mien Äppel klaut!