weg­weihn op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈvɛçˌvaɪ̯n/
Verb
Sülven: weg·weihn
[1]
Opbowoortschatt
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
[2]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
De Wind weiht von de Küst weg.

Verbformen:

Infinitiv:
wegweihn
PPP:
wegweiht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik weih weg
du weihst weg
he/se/dat weiht weg
wi weiht weg
ji weiht weg
se weiht weg
Vergangen Tiet:
ik weih weg
du weihst weg
he/se/dat weih weg
wi weihn weg
ji weihn weg
se weihn weg
Perfekt:
ik heff wegweiht
du hest wegweiht
he/se/dat hett wegweiht
wi hebbt wegweiht
ji hebbt wegweiht
se hebbt wegweiht
Kunjunktiv:
ik weih weg
du weihst weg
he/se/dat weih weg
wi weihn weg
ji weihn weg
se weihn weg
Imperativ:
weih weg!
weiht weg!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: weg + weihn