sche­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɛːdn̩/
Verb
Sülven: sche·den
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
trennen
nedderlandsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Eh oplösen
Bispelen:
[1] Miene Öllern hebbt sik scheden laten.

Verbformen:

Infinitiv:
sche­den
PPP:
scheedt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik scheed
du scheedst
he/se/dat scheedt
wi scheedt
ji scheedt
se scheedt
Vergangen Tiet:
ik scheed
du scheedst
he/se/dat scheed
wi sche­den
ji sche­den
se sche­den
Perfekt:
ik heff scheedt
du hest scheedt
he/se/dat hett scheedt
wi hebbt scheedt
ji hebbt scheedt
se hebbt scheedt
Kunjunktiv:
ik scheed
du scheedst
he/se/dat scheed
wi sche­den
ji sche­den
se sche­den
Imperativ:
scheed!
scheedt!