mus­seln op Plattdüütsch

Utspraak: /mʊ·səln/
Verb
Sülven: mus·seln
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Jüst harr dat Smuddelweder ophöört, dor fangt dat al wedder an to musseln.
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
unafsichtlich fienen Kraam utstreihn
düütsch:
Bispelen:
[1] Pass doch op mit dat Stroh! Du musselst den ganzen Hoff vull.

Verbformen:

Infinitiv:
mus­seln
PPP:
mus­selt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik mus­sel
du mus­selst
he/se/dat mus­selt
wi mus­selt
ji mus­selt
se mus­selt
Vergangen Tiet:
ik mus­sel
du mus­selst
he/se/dat mus­sel
wi mus­seln
ji mus­seln
se mus­seln
Perfekt:
ik heff mus­selt
du hest mus­selt
he/se/dat hett mus­selt
wi hebbt mus­selt
ji hebbt mus­selt
se hebbt mus­selt
Kunjunktiv:
ik mus­sel
du mus­selst
he/se/dat mus­sel
wi mus­seln
ji mus­seln
se mus­seln
Imperativ:
mus­sel!
mus­selt!