mitkrie­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈmɪtˌkɾiːɡn̩/
Verb
Sülven: mit·krie·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
aktiv wohrnehmen
düütsch:
Bispelen:
[1] Kannst du dat noch maal seggen? Ik heff dat jüst nich mitkregen.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wat op en Weg mitgeven kriegen
Bispelen:
[1] För de Fohrt heff ik von mien Modder en Bodderbrood mitkregen.
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
tosätzlich kriegen
düütsch:
Bispelen:
[1] To den DVD-Speler hett he ok lieks noch en poor DVDs schunken mitkregen.
[4]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] As dat nülich so koolt un natt weer, dor heff ik ok een mitkregen, ik bün ganz verköhlt.

Verbformen:

Infinitiv:
mitkrie­gen
PPP:
mitkre­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik krieg mit
du krigg­st mit
he/se/dat krigg­t mit
wi kriegt mit
ji kriegt mit
se kriegt mit
Vergangen Tiet:
ik kreeg mit
du kreegst mit
he/se/dat kreeg mit
wi kre­gen mit
ji kre­gen mit
se kre­gen mit
Perfekt:
ik heff mitkre­gen
du hest mitkre­gen
he/se/dat hett mitkre­gen
wi hebbt mitkre­gen
ji hebbt mitkre­gen
se hebbt mitkre­gen
Kunjunktiv:
ik kreeg mit
du kreegst mit
he/se/dat kreeg mit
wi kre­gen mit
ji kre­gen mit
se kre­gen mit
Imperativ:
krieg mit!
kriegt mit!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: mit + kriegen