snu­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsnʊkn̩/
Verb
Sülven: snu·cken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
snu­cken
PPP:
snu­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik snu­ck
du snu­ckst
he/se/dat snu­ckt
wi snu­ckt
ji snu­ckt
se snu­ckt
Vergangen Tiet:
ik snu­ck
du snu­ckst
he/se/dat snu­ck
wi snu­cken
ji snu­cken
se snu­cken
Perfekt:
ik heff snu­ckt
du hest snu­ckt
he/se/dat hett snu­ckt
wi hebbt snu­ckt
ji hebbt snu­ckt
se hebbt snu­ckt
Kunjunktiv:
ik snu­ck
du snu­ckst
he/se/dat snu­ck
wi snu­cken
ji snu­cken
se snu­cken
Imperativ:
snu­ck!
snu­ckt!