af­ma­ra­chen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈaf·mɔːˌɾaxn̩/
Verb
Sülven: af·ma·ra·chen
[1]
Opbowoortschatt
sik ~

Verbformen:

Infinitiv:
afmarachen
PPP:
afmoracht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik morach af
du morachst af
he/se/dat moracht af
wi moracht af
ji moracht af
se moracht af
Vergangen Tiet:
ik morach af
du morachst af
he/se/dat morach af
wi morachen af
ji morachen af
se morachen af
Perfekt:
ik heff afmoracht
du hest afmoracht
he/se/dat hett afmoracht
wi hebbt afmoracht
ji hebbt afmoracht
se hebbt afmoracht
Kunjunktiv:
ik morach af
du morachst af
he/se/dat morach af
wi morachen af
ji morachen af
se morachen af
Imperativ:
morach af!
moracht af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + marachen