Utspraak op Platt: /ˈkɪ·pəln/
Verb
Sülven: kip·peln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
[2]
Opbowoortschatt
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kippeln
PPP:
kippelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kippel
du kippelst
he/se/dat kippelt
wi kippelt
ji kippelt
se kippelt
Vergangen Tiet:
ik kippel
du kippelst
he/se/dat kippel
wi kippeln
ji kippeln
se kippeln
Perfekt:
ik heff kippelt
du hest kippelt
he/se/dat hett kippelt
wi hebbt kippelt
ji hebbt kippelt
se hebbt kippelt
Kunjunktiv:
ik kippel
du kippelst
he/se/dat kippel
wi kippeln
ji kippeln
se kippeln
Imperativ:
kippel!
kippelt!

Etymologie:

Woort afleidt von: kippen