rüm­sna­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ɾˈʏmˌsnakn̩/
Verb
Silbentrennung: rüm·sna·cken
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Ik heff em rümsnackt, dat he mi helpt.
[2]
Aufbauwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:
Beispiele:
[3]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:
Beispiele:
[4]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
Ach, höör nich op em, de snackt bloots rüm

Verbformen:

Infinitiv:
rüm­sna­cken
Partizip Perfekt:
rüm­sna­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik snack rüm
du sna­ckst rüm
he/se/dat sna­ckt rüm
wi sna­ckt rüm
ji sna­ckt rüm
se sna­ckt rüm
Imperfekt:
ik snack rüm
du sna­ckst rüm
he/se/dat snack rüm
wi sna­cken rüm
ji sna­cken rüm
se sna­cken rüm
Perfekt:
ik heff rüm­sna­ckt
du hest rüm­sna­ckt
he/se/dat hett rüm­sna­ckt
wi hebbt rüm­sna­ckt
ji hebbt rüm­sna­ckt
se hebbt rüm­sna­ckt
Konjunktiv:
ik snack rüm
du sna­ckst rüm
he/se/dat snack rüm
wi sna­cken rüm
ji sna­cken rüm
se sna­cken rüm
Imperativ:
snack rüm!
sna­ckt rüm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rüm + snacken