vör­ka­men auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈføː͡ɐˌkɔːm̩/
Verb
Silbentrennung: vör·ka·men
[1]
Aufbauwortschatz
Beispiele:
Dat kann mitünner vörkamen, dat is nich slimm.
[2]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Dat keem em snaaksch vör.
[3]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Ik heff so veel to doon, ik kann dat nich all vörkamen.

Verbformen:

Infinitiv:
vör­ka­men
Partizip Perfekt:
vör­ka­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kaam vör
du kumm­st vör
he/se/dat kumm­t vör
wi kaamt vör
ji kaamt vör
se kaamt vör
Imperfekt:
ik keem vör
du keemst vör
he/se/dat keem vör
wi ke­men vör
ji ke­men vör
se ke­men vör
Perfekt:
ik bün vör­ka­men
du büst vör­ka­men
he/se/dat is vör­ka­men
wi sünd vör­ka­men
ji sünd vör­ka­men
se sünd vör­ka­men
Konjunktiv:
ik keem vör
du keemst vör
he/se/dat keem vör
wi ke­men vör
ji ke­men vör
se ke­men vör
Imperativ:
kaam vör!
kaamt vör!
Infinitiv:
vör­ka­men
Partizip Perfekt:
vör­ka­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kumm vör
du kumm­st vör
he/se/dat kumm­t vör
wi kaamt vör
ji kaamt vör
se kaamt vör
Imperfekt:
ik keem vör
du keemst vör
he/se/dat keem vör
wi ke­men vör
ji ke­men vör
se ke­men vör
Perfekt:
ik bün vör­ka­men
du büst vör­ka­men
he/se/dat is vör­ka­men
wi sünd vör­ka­men
ji sünd vör­ka­men
se sünd vör­ka­men
Konjunktiv:
ik keem vör
du keemst vör
he/se/dat keem vör
wi ke­men vör
ji ke­men vör
se ke­men vör
Imperativ:
kaam vör!
kaamt vör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: vör + kamen