ut­lüch­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌlʏçtn̩/
Verb
Sülven: ut·lüch·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit Licht bestrahlen
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
utschellen
düütsch:
[3]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
rutsmieten
düütsch:
[4]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit en Licht na buten beglieden
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­lüch­ten
PPP:
ut­lücht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik lücht ut
du lüchtst ut
he/se/dat lücht ut
wi lücht ut
ji lücht ut
se lücht ut
Vergangen Tiet:
ik lücht ut
du lüchtst ut
he/se/dat lücht ut
wi lüch­ten ut
ji lüch­ten ut
se lüch­ten ut
Perfekt:
ik heff ut­lücht
du hest ut­lücht
he/se/dat hett ut­lücht
wi hebbt ut­lücht
ji hebbt ut­lücht
se hebbt ut­lücht
Kunjunktiv:
ik lücht ut
du lüchtst ut
he/se/dat lücht ut
wi lüch­ten ut
ji lüch­ten ut
se lüch­ten ut
Imperativ:
lücht ut!
lücht ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + lüchten