in­ha­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɪnˌhɔːln̩/
Verb
Sülven: in·ha·len
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Haalt den Anker in!
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
in­ha­len
PPP:
in­haalt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik haal in
du haalst in
he/se/dat haalt in
wi haalt in
ji haalt in
se haalt in
Vergangen Tiet:
ik heel in
du heelst in
he/se/dat heel in
wi he­len in
ji he­len in
se he­len in
Perfekt:
ik heff in­haalt
du hest in­haalt
he/se/dat hett in­haalt
wi hebbt in­haalt
ji hebbt in­haalt
se hebbt in­haalt
Kunjunktiv:
ik heel in
du heelst in
he/se/dat heel in
wi he­len in
ji he­len in
se he­len in
Imperativ:
haal in!
haalt in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + halen