schie­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃiːn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: schie·nen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
lüchten, glänzen
engelsch:
=
shine
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schie­nen
PPP:
sche­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schien
du schinn­st
he/se/dat schinn­t
wi schient
ji schient
se schient
Vergangen Tiet:
ik scheen
du scheenst
he/se/dat scheen
wi sche­nen
ji sche­nen
se sche­nen
Perfekt:
ik heff sche­nen
du hest sche­nen
he/se/dat hett sche­nen
wi hebbt sche­nen
ji hebbt sche­nen
se hebbt sche­nen
Kunjunktiv:
ik scheen
du scheenst
he/se/dat scheen
wi sche­nen
ji sche­nen
se sche­nen
Imperativ:
schien!
schient!
Infinitiv:
schie­nen
PPP:
schient
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schien
du schienst
he/se/dat schient
wi schient
ji schient
se schient
Vergangen Tiet:
ik schien
du schienst
he/se/dat schien
wi schie­nen
ji schie­nen
se schie­nen
Perfekt:
ik heff schient
du hest schient
he/se/dat hett schient
wi hebbt schient
ji hebbt schient
se hebbt schient
Kunjunktiv:
ik schien
du schienst
he/se/dat schien
wi schie­nen
ji schie­nen
se schie­nen
Imperativ:
schien!
schient!