an­stö­ten op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈanˌstœɪ̯tn̩/
Verb
Sülven: an·stö·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
tap
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
anstöten
PPP:
anstött
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stööt an
du stöttst an
he/se/dat stött an
wi stööt an
ji stööt an
se stööt an
Vergangen Tiet:
ik stööt an
du stöötst an
he/se/dat stööt an
wi stöten an
ji stöten an
se stöten an
Perfekt:
ik heff anstött
du hest anstött
he/se/dat hett anstött
wi hebbt anstött
ji hebbt anstött
se hebbt anstött
Kunjunktiv:
ik stööt an
du stöötst an
he/se/dat stööt an
wi stöten an
ji stöten an
se stöten an
Imperativ:
stööt an!
stööt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + stöten