op­drü­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌdɾʏkn̩/
Verb
Sülven: op·drü·cken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
op­drü­cken
PPP:
op­drü­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik drück op
du drü­ckst op
he/se/dat drü­ckt op
wi drü­ckt op
ji drü­ckt op
se drü­ckt op
Vergangen Tiet:
ik drück op
du drü­ckst op
he/se/dat drück op
wi drü­cken op
ji drü­cken op
se drü­cken op
Perfekt:
ik heff op­drü­ckt
du hest op­drü­ckt
he/se/dat hett op­drü­ckt
wi hebbt op­drü­ckt
ji hebbt op­drü­ckt
se hebbt op­drü­ckt
Kunjunktiv:
ik drück op
du drü­ckst op
he/se/dat drück op
wi drü­cken op
ji drü­cken op
se drü­cken op
Imperativ:
drück op!
drü­ckt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + drücken