pu­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈpuːln̩/
Verb
Sülven: pu·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit de Fingers viegeliensche lütte Saken bewegen, wegmaken, afmaken oder ans manipuleren
düütsch:
pulen
Bispelen:
[1] Puul nich in’e Nees!
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
to’n Bispill von de Höhner, de in 'n Mull wöhlt
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
pu­len
PPP:
puult
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik puul
du puulst
he/se/dat puult
wi puult
ji puult
se puult
Vergangen Tiet:
ik puul
du puulst
he/se/dat puul
wi pu­len
ji pu­len
se pu­len
Perfekt:
ik heff puult
du hest puult
he/se/dat hett puult
wi hebbt puult
ji hebbt puult
se hebbt puult
Kunjunktiv:
ik puul
du puulst
he/se/dat puul
wi pu­len
ji pu­len
se pu­len
Imperativ:
puul!
puult!