grö­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɾøːy̯tn̩/
Verb
Sülven: grö·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
bi en Begegnung en Höflichkeitserweisung geven
engelsch:
=
greet
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Höflichkeitserweisung von en Drüdden överbringen
düütsch:
Bispelen:
[1] Moin Opa, wo geiht di dat? Ik schall di ok schöön von de Moder gröten.

Verbformen:

Infinitiv:
grö­ten
PPP:
grööt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik grööt
du gröötst
he/se/dat grööt
wi grööt
ji grööt
se grööt
Vergangen Tiet:
ik grööt
du gröötst
he/se/dat grööt
wi grö­ten
ji grö­ten
se grö­ten
Perfekt:
ik heff grööt
du hest grööt
he/se/dat hett grööt
wi hebbt grööt
ji hebbt grööt
se hebbt grööt
Kunjunktiv:
ik grööt
du gröötst
he/se/dat grööt
wi grö­ten
ji grö­ten
se grö­ten
Imperativ:
grööt!
grööt!