klei­en op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈklaɪ̯·ən/
Verb
Sülven: klei·en
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
kratzen
düütsch:
Bispelen:
[1] He kleit sik achter de Ohren.
[2] Klei mi an de Fööt!

Verbformen:

Infinitiv:
klei­en
PPP:
kleit
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik klei­
du kleist
he/se/dat kleit
wi kleit
ji kleit
se kleit
Vergangen Tiet:
ik klei­
du kleist
he/se/dat klei­
wi klei­en
ji klei­en
se klei­en
Perfekt:
ik heff kleit
du hest kleit
he/se/dat hett kleit
wi hebbt kleit
ji hebbt kleit
se hebbt kleit
Kunjunktiv:
ik klei­
du kleist
he/se/dat klei­
wi klei­en
ji klei­en
se klei­en
Imperativ:
klei­!
kleit!