spie­kern op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈspiː·kɐn/ 🔊︎
Verb
Sülven: spie·kern
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Ik heff de Datei spiekert.
[2]
Randwoortschatt

Verbformen:

Infinitiv:
spiekern
PPP:
spiekert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik spieker
du spiekerst
he/se/dat spiekert
wi spiekert
ji spiekert
se spiekert
Vergangen Tiet:
ik spieker
du spiekerst
he/se/dat spieker
wi spiekern
ji spiekern
se spiekern
Perfekt:
ik heff spiekert
du hest spiekert
he/se/dat hett spiekert
wi hebbt spiekert
ji hebbt spiekert
se hebbt spiekert
Kunjunktiv:
ik spieker
du spiekerst
he/se/dat spieker
wi spiekern
ji spiekern
se spiekern
Imperativ:
spieker!
spiekert!