dalleg­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌlɛɡn̩/
Verb
Sülven: dal·leg·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
ut Protest gegen slechte Ümstänn mit de Arbeit ophöörn
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dalleg­gen
PPP:
dallegg­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik legg dal
du legg­st dal
he/se/dat legg­t dal
wi legg­t dal
ji legg­t dal
se legg­t dal
Vergangen Tiet:
ik leed dal
du leedst dal
he/se/dat leed dal
wi le­den dal
ji le­den dal
se le­den dal
Perfekt:
ik heff dallegg­t
du hest dallegg­t
he/se/dat hett dallegg­t
wi hebbt dallegg­t
ji hebbt dallegg­t
se hebbt dallegg­t
Kunjunktiv:
ik leed dal
du leedst dal
he/se/dat leed dal
wi le­den dal
ji le­den dal
se le­den dal
Imperativ:
legg dal!
legg­t dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + leggen