weg­rul­len in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈvɛçˌɾʊln̩/
werkwoord
Afbreking: weg·rul·len
[1]
perifere woordenschat
Nedersaksisch:
Nederlands:
Engels:
Duits:

Werkwoordvormen:

infinitief:
weg­rul­len
voltooid deelwoord:
weg­rull­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik rull weg
du rull­st weg
he/se/dat rull­t weg
wi rull­t weg
ji rull­t weg
se rull­t weg
verleden:
ik rull weg
du rull­st weg
he/se/dat rull weg
wi rul­len weg
ji rul­len weg
se rul­len weg
voltooid:
ik bün weg­rull­t
du büst weg­rull­t
he/se/dat is weg­rull­t
wi sünd weg­rull­t
ji sünd weg­rull­t
se sünd weg­rull­t
conjunctief:
ik rull weg
du rull­st weg
he/se/dat rull weg
wi rul­len weg
ji rul­len weg
se rul­len weg
imperatief:
rull weg!
rull­t weg!

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: weg + rullen