nage­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈnɔːˌɡɛːm̩/
Verb
Sülven: na·ge·ven
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
ophöörn
düütsch:
Bispelen:
[1] Kannst du dat nich nageven, dat stöört mi!?
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
to wat, wat weniger warrt, wedder wat todoon
Bispelen:
[1] De Krüff is leddig. Giff de Köh man noch en beten Foder na!

Verbformen:

Infinitiv:
nage­ven
PPP:
nage­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik geef na
du gif­fst na
he/se/dat gif­ft na
wi geeft na
ji geeft na
se geeft na
Vergangen Tiet:
ik gaff na
du gaf­fst na
he/se/dat gaff na
wi gaf­fen na
ji gaf­fen na
se gaf­fen na
Perfekt:
ik heff nage­ven
du hest nage­ven
he/se/dat hett nage­ven
wi hebbt nage­ven
ji hebbt nage­ven
se hebbt nage­ven
Kunjunktiv:
ik gaff na
du gaf­fst na
he/se/dat gaff na
wi gaf­fen na
ji gaf­fen na
se gaf­fen na
Imperativ:
giff na!
gif­ft na!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: na + geven