af­schrap­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌʃɾapm̩/
Verb
Sülven: af·schrap·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
afkratzen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­schrap­pen
PPP:
af­schrap­pt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schrapp af
du schrap­pst af
he/se/dat schrap­pt af
wi schrap­pt af
ji schrap­pt af
se schrap­pt af
Vergangen Tiet:
ik schrapp af
du schrap­pst af
he/se/dat schrapp af
wi schrap­pen af
ji schrap­pen af
se schrap­pen af
Perfekt:
ik heff af­schrap­pt
du hest af­schrap­pt
he/se/dat hett af­schrap­pt
wi hebbt af­schrap­pt
ji hebbt af­schrap­pt
se hebbt af­schrap­pt
Kunjunktiv:
ik schrapp af
du schrap­pst af
he/se/dat schrapp af
wi schrap­pen af
ji schrap­pen af
se schrap­pen af
Imperativ:
schrapp af!
schrap­pt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + schrappen