Bre­ker op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbɾɛː·kɐ/
Substantiv
Sülven: Bre·ker
Plural: Bre­kers m de Bre­ker
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Brecher
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en teemlich kräftigen Keerl

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: breken + -er