dicht­ho­len op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈdɪçtˌhɔu̯ln̩/
Verb
Sülven: dicht·ho·len
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Köönt wi em vertroen? — He kann dichtholen!
[2]
Opbowoortschatt
düütsch:
engelsch:
Bispelen:
De Ammer höllt dicht.
Dat Schipp höllt dicht.
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
dichtholen
PPP:
dichtholen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hool dicht
du höllst dicht
he/se/dat höllt dicht
wi hoolt dicht
ji hoolt dicht
se hoolt dicht
Vergangen Tiet:
ik hööl dicht
du höölst dicht
he/se/dat hööl dicht
wi hölen dicht
ji hölen dicht
se hölen dicht
Perfekt:
ik heff dichtholen
du hest dichtholen
he/se/dat hett dichtholen
wi hebbt dichtholen
ji hebbt dichtholen
se hebbt dichtholen
Kunjunktiv:
ik hööl dicht
du höölst dicht
he/se/dat hööl dicht
wi hölen dicht
ji hölen dicht
se hölen dicht
Imperativ:
hool dicht!
hoolt dicht!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dicht + holen