vör­stel­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈføː͡ɐˌstɛln̩/
Verb
Sülven: vör·stel·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit een bekennt maken
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
vör­stel­len
PPP:
vör­stel­lt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stell vör
du stel­lst vör
he/se/dat stel­lt vör
wi stel­lt vör
ji stel­lt vör
se stel­lt vör
Vergangen Tiet:
ik stell vör
du stel­lst vör
he/se/dat stell vör
wi stel­len vör
ji stel­len vör
se stel­len vör
Perfekt:
ik heff vör­stel­lt
du hest vör­stel­lt
he/se/dat hett vör­stel­lt
wi hebbt vör­stel­lt
ji hebbt vör­stel­lt
se hebbt vör­stel­lt
Kunjunktiv:
ik stell vör
du stel­lst vör
he/se/dat stell vör
wi stel­len vör
ji stel­len vör
se stel­len vör
Imperativ:
stell vör!
stel­lt vör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: vör + stellen