utkrie­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌkɾiːɡn̩/
Verb
Sülven: ut·krie·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
Bispelen:
[1] Güstern hebbt wi Kartuffeln utkregen.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
uttehn
düütsch:
Bispelen:
[1] Dat Kleed weer so eng, ik kunn dat meist nich wedder utkriegen.
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit Spood deaktiveren
en Füür löschen, en Apparaat afschalten; vör allen mit nich
düütsch:
Bispelen:
[4]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
ruthalen
düütsch:
[5]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
vör allen Eten un Drinken
Bispelen:
[1] Hebbt ji de Buddel Wien güstern noch utkregen?

Verbformen:

Infinitiv:
utkrie­gen
PPP:
utkre­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik krieg ut
du krigg­st ut
he/se/dat krigg­t ut
wi kriegt ut
ji kriegt ut
se kriegt ut
Vergangen Tiet:
ik kreeg ut
du kreegst ut
he/se/dat kreeg ut
wi kre­gen ut
ji kre­gen ut
se kre­gen ut
Perfekt:
ik heff utkre­gen
du hest utkre­gen
he/se/dat hett utkre­gen
wi hebbt utkre­gen
ji hebbt utkre­gen
se hebbt utkre­gen
Kunjunktiv:
ik kreeg ut
du kreegst ut
he/se/dat kreeg ut
wi kre­gen ut
ji kre­gen ut
se kre­gen ut
Imperativ:
krieg ut!
kriegt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + kriegen