af­drie­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌdɾiːm̩/
Verb
Sülven: af·drie·ven
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Dat Schipp drifft af. Stüür man gegen!
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Driev dat Schaap von’e Wisch af.
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
en Swangerschop ophören laten
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[4]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­drie­ven
PPP:
af­dre­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik driev af
du drif­fst af
he/se/dat drif­ft af
wi drievt af
ji drievt af
se drievt af
Vergangen Tiet:
ik dreev af
du dreevst af
he/se/dat dreev af
wi dre­ven af
ji dre­ven af
se dre­ven af
Perfekt:
ik heff af­dre­ven
du hest af­dre­ven
he/se/dat hett af­dre­ven
wi hebbt af­dre­ven
ji hebbt af­dre­ven
se hebbt af­dre­ven
Kunjunktiv:
ik dreev af
du dreevst af
he/se/dat dreev af
wi dre­ven af
ji dre­ven af
se dre­ven af
Imperativ:
driev af!
drievt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + drieven