üm­gahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʏmˌɡɔːn/
Verb
Sülven: üm·gahn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
[4]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
üm­gahn
PPP:
üm­gahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah­ üm
du geihst üm
he/se/dat geiht üm
wi gaht üm
ji gaht üm
se gaht üm
Vergangen Tiet:
ik güng üm
du güngst üm
he/se/dat güng üm
wi güng­en üm
ji güng­en üm
se güng­en üm
Perfekt:
ik bün üm­gahn
du büst üm­gahn
he/se/dat is üm­gahn
wi sünd üm­gahn
ji sünd üm­gahn
se sünd üm­gahn
Kunjunktiv:
ik güng üm
du güngst üm
he/se/dat güng üm
wi güng­en üm
ji güng­en üm
se güng­en üm
Imperativ:
gah­ üm!
gaht üm!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: üm + gahn