flö­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈfløːy̯tn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: flö·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
op de Flööt spelen
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dör Lucht dör de Lippen blasen en luden Toon tügen
düütsch:
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in de Flööt blasen
to’n Bispill de Scheedsrichter bi 'n sport
düütsch:
Bispelen:
[1] De Scheedsrichter mutt doch flöten! Dat weer Abseits!
[4]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
in lege Spreekwies bruukt
vulgär
Wohrschau! Düsse Bedüden kann as vulgär ansehn warrn un schull in en högeren Kuntext man beter nich bruukt warrn.
plattdüütsch:
Oralsex hebben
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
flö­ten
PPP:
flööt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik flööt
du flöötst
he/se/dat flööt
wi flööt
ji flööt
se flööt
Vergangen Tiet:
ik flööt
du flöötst
he/se/dat flööt
wi flö­ten
ji flö­ten
se flö­ten
Perfekt:
ik heff flööt
du hest flööt
he/se/dat hett flööt
wi hebbt flööt
ji hebbt flööt
se hebbt flööt
Kunjunktiv:
ik flööt
du flöötst
he/se/dat flööt
wi flö­ten
ji flö­ten
se flö­ten
Imperativ:
flööt!
flööt!