Utspraak op Platt: /ˈafˌhʊkn̩/
Verb
Sülven: af·hu·cken
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afhucken
PPP:
afhuckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik huck af
du huckst af
he/se/dat huckt af
wi huckt af
ji huckt af
se huckt af
Vergangen Tiet:
ik huck af
du huckst af
he/se/dat huck af
wi hucken af
ji hucken af
se hucken af
Perfekt:
ik heff afhuckt
du hest afhuckt
he/se/dat hett afhuckt
wi hebbt afhuckt
ji hebbt afhuckt
se hebbt afhuckt
Kunjunktiv:
ik huck af
du huckst af
he/se/dat huck af
wi hucken af
ji hucken af
se hucken af
Imperativ:
huck af!
huckt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + hucken