af­mel­len op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈafˌmɛln̩/
Verb
Sülven: af·mel·len
[1]
Opbowoortschatt
sik ~
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afmellen
PPP:
afmellt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik mell af
du mellst af
he/se/dat mellt af
wi mellt af
ji mellt af
se mellt af
Vergangen Tiet:
ik mell af
du mellst af
he/se/dat mell af
wi mellen af
ji mellen af
se mellen af
Perfekt:
ik heff afmellt
du hest afmellt
he/se/dat hett afmellt
wi hebbt afmellt
ji hebbt afmellt
se hebbt afmellt
Kunjunktiv:
ik mell af
du mellst af
he/se/dat mell af
wi mellen af
ji mellen af
se mellen af
Imperativ:
mell af!
mellt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + mellen