af­la­ten op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈafˌlɔːtn̩/
Verb
Sülven: af·la·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
aflaten
PPP:
aflaten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik laat af
du lettst af
he/se/dat lett af
wi laat af
ji laat af
se laat af
Vergangen Tiet:
ik leet af
du leetst af
he/se/dat leet af
wi leten af
ji leten af
se leten af
Perfekt:
ik heff aflaten
du hest aflaten
he/se/dat hett aflaten
wi hebbt aflaten
ji hebbt aflaten
se hebbt aflaten
Kunjunktiv:
ik leet af
du leetst af
he/se/dat leet af
wi leten af
ji leten af
se leten af
Imperativ:
laat af!
laat af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + laten