angahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌɡɔːn/ 🔊︎
Verb
Sülven: an·gahn
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
anfangen, anbreken
düütsch:
Bispelen:
[1] He nöhm de Melk ut’n Köhlschapp. Do mark he, dat de Tuut al angahn weer.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
stimmen
düütsch:
Bispelen:
[1] Dat kann doch nich angahn!
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
bedrepen
düütsch:
Bispelen:
[1] Dat geiht di goornix an!
[4]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
angriepen
düütsch:
Bispelen:
[1] Mi hebbt vonnacht de Müggen düchtig angahn!
[5]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Wuddeln slahn
düütsch:
Bispelen:
[1] De Planten sünd angahn un wasst goot.

Verbformen:

Infinitiv:
angahn
PPP:
angahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah an
du geihst an
he/se/dat geiht an
wi gaht an
ji gaht an
se gaht an
Vergangen Tiet:
ik güng an
du güngst an
he/se/dat güng an
wi güng­en an
ji güng­en an
se güng­en an
Perfekt:
ik heff angahn
du hest angahn
he/se/dat hett angahn
wi hebbt angahn
ji hebbt angahn
se hebbt angahn
Kunjunktiv:
ik güng an
du güngst an
he/se/dat güng an
wi güng­en an
ji güng­en an
se güng­en an
Imperativ:
gah an!
gaht an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + gahn