böl­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbœlkn̩/
Verb
Sülven: böl·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
bölken
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
feddernd ropen (von Köh)
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
luut Lucht opstöten
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
böl­ken
PPP:
bölkt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bölk
du bölkst
he/se/dat bölkt
wi bölkt
ji bölkt
se bölkt
Vergangen Tiet:
ik bölk
du bölkst
he/se/dat bölk
wi böl­ken
ji böl­ken
se böl­ken
Perfekt:
ik heff bölkt
du hest bölkt
he/se/dat hett bölkt
wi hebbt bölkt
ji hebbt bölkt
se hebbt bölkt
Kunjunktiv:
ik bölk
du bölkst
he/se/dat bölk
wi böl­ken
ji böl­ken
se böl­ken
Imperativ:
bölk!
bölkt!