sül­vens op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈzʏl·vəns/
Pronomen
Sülven: sül·vens
[1]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
=
selbst
Bispelen:
[1] Eerst wull ik en Maler halen, aver denn bün ik dor sülvens bigahn un heff de Tapeten an de Wand kregen.
[2] De Tapeet hett he sülvens an de Wand kregen.