an­lo­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌlɔu̯pm̩/
Verb
Sülven: an·lo·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Jümmer mehr Lüüd kemen antolopen.
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
to’n Bispeel dör Oxideren
düütsch:
Bispelen:
[4]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
an­lo­pen
PPP:
an­lo­pen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik loop an
du löpp­st an
he/se/dat löpp­t an
wi loopt an
ji loopt an
se loopt an
Vergangen Tiet:
ik lööp an
du lööpst an
he/se/dat lööp an
wi lö­pen an
ji lö­pen an
se lö­pen an
Perfekt:
ik bün an­lo­pen
du büst an­lo­pen
he/se/dat is an­lo­pen
wi sünd an­lo­pen
ji sünd an­lo­pen
se sünd an­lo­pen
Kunjunktiv:
ik leep an
du leepst an
he/se/dat leep an
wi le­pen an
ji le­pen an
se le­pen an
Imperativ:
loop an!
loopt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + lopen