spi­cke­le­ren op Plattdüütsch

Utspraak: /spɪ·kəˈlɛː·ɾən/
Verb
Sülven: spi·cke·le·ren
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
överleggen, vermoden
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
spi­cke­le­ren
PPP:
spi­cke­leert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik spi­cke­leer
du spi­cke­leerst
he/se/dat spi­cke­leert
wi spi­cke­leert
ji spi­cke­leert
se spi­cke­leert
Vergangen Tiet:
ik spi­cke­leer
du spi­cke­leerst
he/se/dat spi­cke­leer
wi spi­cke­le­ren
ji spi­cke­le­ren
se spi­cke­le­ren
Perfekt:
ik heff spi­cke­leert
du hest spi­cke­leert
he/se/dat hett spi­cke­leert
wi hebbt spi­cke­leert
ji hebbt spi­cke­leert
se hebbt spi­cke­leert
Kunjunktiv:
ik spi­cke­leer
du spi­cke­leerst
he/se/dat spi­cke­leer
wi spi­cke­le­ren
ji spi­cke­le­ren
se spi­cke­le­ren
Imperativ:
spi­cke­leer!
spi­cke­leert!