afgahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌɡɔːn/
Verb
Sülven: af·gahn
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sik lösen
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
weggahn
düütsch:
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
die
düütsch:
Bispelen:
[1] He is still afgahn von us Eer.
[4]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
schehn
düütsch:
Bispelen:
[1] Is allens na de Reeg afgahn.
[5]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
starten
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Dat Schipp geiht nu af op grote Fohrt över 'n Ozeaan.
[6]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
aftwiegen
düütsch:
Bispelen:
[1] Von de Straat geiht en lüttjen Stieg af.

Verbformen:

Infinitiv:
afgahn
PPP:
afgahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah af
du geihst af
he/se/dat geiht af
wi gaht af
ji gaht af
se gaht af
Vergangen Tiet:
ik güng af
du güngst af
he/se/dat güng af
wi güng­en af
ji güng­en af
se güng­en af
Perfekt:
ik bün afgahn
du büst afgahn
he/se/dat is afgahn
wi sünd afgahn
ji sünd afgahn
se sünd afgahn
Kunjunktiv:
ik güng af
du güngst af
he/se/dat güng af
wi güng­en af
ji güng­en af
se güng­en af
Imperativ:
gah af!
gaht af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + gahn