wab­be­lig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈva·bə·lɪç/
Adjektiv
Sülven: wab·be·lig
wabbeliger wabbeligst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sik hen un her bewegend
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wabbeln + -ig